تنها منجی

تنها منجی

زندگی نامه مولای عشق امام حسن عسکری (ع) قسمت اول
نویسنده : منتظر ظهور - ساعت ۳:٠٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٧/۳٠
 

تحقیقی را که در پیش رو دارید جستارمختصری است در زندگینامه آقا امام حسن عسکری (ع) امید است که مورد عنایت آقا امام زمان (ع) قرار گیرد قبل از هرچیز از تلاشهای بسیار خانم مهری طاهری در یاری رساندن به جمع آوری مطالب کمال تشکر را دارم

طلوع یک ستاره
برهادی دین بهرهدایت پسری داد
برعسکریان مژده بده حضرت معبود
برمکتب شرع نبوی زیب و فری داد
آمد پدرمهدی موعود بدنیا
کز آمدنش تیر دعا را اثری داد(1)
طبق روایات متواتر روز جمعه، هشتم ماه ربیع الثانی سال 232 ق، در تاریخ پرافتخار مسلمانان، روزی به یاد ماندنی است. هنوز بیست بهار از عمر شریف امام هادی علیه‏السلام نگذشته بود که شهر مدینه، شاهد ظهور و تولد ستاره‏ای فروزان از ستارگان حریم نبوی گردید.یعنی نزدیک به دو قرن و نیم پس از هجرت رسول الله (ص) به مدینه. مدینه، با شکوفه زدن گلی دیگر از گلستان امامت و ولایت نورباران شد و باردیگر، شور و شعف بوستان علوی را فرا گرفته، خانه کوچک و با صفای امام هادی علیه‏السلام به نور فرزند پاک و مطهر خود روشن گردید.
برای تولد این امام بزرگوار روایات متعددی وجود دارد من جمله:
بنا به نقل مرحوم کلینی در ماه رمضان یا ربیع الآخر 232ه. ق چشم به جهان گشود و 28 سال زندگی کرد. ابن خلّکان تولد ایشان را روز پنجشنبه یکی از ماههای سال 231 ق دانسته و قول دیگری نیز که ششم ربیع الآخر از سال 232 باشد، نقل کرده است. شیخ مفید و سعد بن عبدالله، ربیع الآخر را پذیرفته‌اند. مسعودی سن آن حضرت را به هنگام شهادت 29 سال دانسته است بنابراین، او باید تولد آن حضرت در سال 231 را معتبر دانسته باشد على بن عیسى اربلى تولد حضرت را در سال 231 دانسته‏است(2)
پدرش امام دهم، حضرت هادى (ع) ومادر والا گهرش که به نام حدیث، سلیل، و سوسن یاد شده است زنی لایق و صاحب فضیلت که در ولایت خویش پادشاه زاده بود و در پرورش فرزند نهایت مراقبت را داشت ، تا حجت حق را آن چنان که شایسته است پرورش دهداین بانوى گرامى، از زنان نیکو کار و داراى بینش اسلامى بود و در فضیلت او همین بس که پس از شهادت امام حسن عسکرى (ع) پناهگاه و نقطه اتّکاى شیعیان در آن مقطع زمانى بسیار بحرانى و پر اضطراب بودامام هادى(ع) در شأن او فرمود: سلیل، دور از هر آفت، پلیدى و آلودگى است. (3)

نامها والقاب امام حسن عسکری (ع):
نامی که برای این مولود انتخاب گردید همتای نام جد بزرگوارش امام حسن مجتبی (ع)بود که تجدید کننده خاطرات نخستین ثمره ی باغ پر بار رسالت است .اسم آن بزرگوار حسن به معنای نیکو وصاحب جمال (اصل نام گذاری را خداوند انتخاب نموده و توسط پیامبر و امام قبلی معرفی شده اند.)و کنیه‌ مشهورش ابا محمد و ابن الرّضا(کنیه‌ای بوده که امام جواد و امام عسکری(ع ) هر دو با آن مشهور شده بودند.) است.